เรื่องผม
ความรู้สึกของผมที่มีต่อคุณ
ฤดูใบไม้ผลิปี 2019
เป็นเวลาสักพักแล้วที่ผมเริ่มทำงาน กับคุณอิม
เราได้เปลี่ยนไปจริง
และผม...
อยากแน่ใจเรื่องนี้
ผมอยากรู้ว่าที่อะดรีนาลีนพุ่งขนาดนี้...
เป็นเพราะผมอายที่ได้รู้ว่า...
ว่าความรู้สึกผมที่มีต่อ เพื่อนร่วมงานเปลี่ยนไป
หรือเพราะ...
ผมตื่นเต้นที่ความรักครั้งที่สอง ได้เกิดขึ้นตอนทำงาน
- ยีนยันนะ - ยืนยัน
ห้ะ
ฉันรู้ว่ามันต้องเป็นแบบนี้
แต่คุณ...
- ขยับตัวหนีไป - ฉันแค่ถอยหลัง
- คุณกลัวเหรอ - ก็คุณสารภาพรัก
คุณก็เลยถอยหลังน่ะเหรอ
- เปล่า เพราะคุณเดินเข้ามาต่างหาก - โดนคุณเหรอ
เหมือนคุณจะสู้เก่งกว่าผมนะ
คุณจะจูบฉันนี่ ขาฉันก็เลยเดินหนี
คิดว่านี่เป็นเรื่อง "รีพลาย" เหรอ
คุณเหมือนจองบงเลย
อย่าเหยียดหน้าคนสิ
จองบงทำไม
อีกอย่าง ผมบอกรึไงว่าจะจูบคุณน่ะ
ไม่งั้นคุณจะทำอะไรล่ะ
ก็ผมคิดว่าคุณไม่ได้ยิน ก็เลยขยับเข้ามาใกล้ๆ
ทำไมต้องโกรธด้วยเล่า
ก็ผมอยากดูเท่นี่
แล้วคุณถอยหนีไปทำไม
ฉันคงจะกลัวล่ะมั้ง
ผมแค่สารภาพรักเองนะ
มันก็น่ากลัวได้เหมือนนี่
ไม่ แต่...
ถ้าไม่รู้สึกแบบเดียวกัน คุณบอกผมก็ได้นี่
ไม่ได้ไม่รู้สึกแบบนั้น
งั้นแสดงว่าคุณกลัว
ไม่เห็นเข้าท่าเลย
ไม่ ที่ฉันจะพูดก็คือ...
ฉันไม่ได้ไม่รู้สึกแบบนั้น
"ไม่ได้ไม่รู้สึกแบบเดียวกัน" แปลว่าคุณรู้สึกเหมือนกับผม
- ก็จริง - แล้วคุณคิดว่ามันน่ากลัวเหรอ
ใช่ น่ากลัว
ทำไมล่ะ
เพราะตอนนี้เราทำงานด้วยกัน
แล้วยังไง
มีเรื่องส่วนตัวเข้ามาเกี่ยวในที่ทำงาน
โดยเฉพาะความรู้สึกรักใคร่ ของชายหญิง
คุณคิดว่าเราจะทำงานได้ดีได้ยังไง
นี่เป็นคำถามเรื่องผิดถูกเหรอ
เป็นชู้กันรึไง
คุณแต่งงานแล้วเหรอ
ทำไมผมถึงไม่เคยถามคุณนะ
ทำไมถึงคิดไปเองว่าคุณโสด
ไม่ได้หมายถึงแบบนั้น
ฉันโสดก็จริงอยู่
แต่คุณเคยคิดมั้ยว่า มันจะกระทบเรื่องงานเรา
ไอ้ความรู้สึกของการเป็นแฟนกันเนี่ย
- คุณเป็นมืออาชีพนะ - มืออาชีพแล้วไง
ก็ดีแล้ว แต่ยังไงก็...
เราก็ชอบกันอยู่แล้ว
ฉันบอกตอนไหน ฉันแค่พูดว่าฉันไม่ได้ไม่รู้สึกอะไรด้วย
เหมือนกันนั่นแหละ
ตอนทำงานด้วยกันคุณจะ ปิดกั้นความรู้สึกตัวเองได้งั้นเหรอ
แบบนั้นมันเวิร์กกับคุณเหรอ
มีอะไรเราก็ควรจะคุยกัน
แล้วดูว่าจะเอายังไงต่อจากนี้ไงเพื่อน
เพื่อนเหรอ
ทำไมคิดมากอีกแล้วล่ะ
เพราะคุณย้อนแยงไง
- มันคือความจริง - ก็ใช่ ความจริง
เราถึงได้เมินเฉยไม่ได้ไง
ก็ได้
แล้วยังไงต่อ
ไปนั่งคุยกันค่ะ
ได้สิ
สรุปแล้วใช่มั้ย
เราเก็บความรู้สึกกันได้ดี
แล้วก็ใช้ชีวิตได้ตามปกติ
ทำไมจู่ๆ คุณถึงต้องมาแสดงความรู้สึกเอาตอนนี้ด้วย
ผมไม่ได้เก็บมันได้ดีหรอกนะ
คุณคงไม่เคยเสียใครไป เพราะมัวแต่เก็บความในใจไว้หรอกใช่มั้ย
แต่มันยากแค่ไหนคุณรู้มั้ย
โดยเฉพาะอย่างวันนี้
ผมรู้สึกเหมือนโดนหยาม
ทำไมคะ วันนี้มันยังไง
เพราะฮวานดงเหรอ
คุณหึงเหรอ
อย่านอกเรื่องดีกว่า
ไม่ได้นอกเรื่องนะ
คุณกลัวว่ามันจะเป็นแบบในละครเหรอ
แบบว่ายังรู้สึกอะไรๆ กับแฟนเก่า
หรือกลับไปทำเรื่องซ้ำซาก
คุณรู้มั้ยว่ามันน่ากลัวแค่ไหน
ไม่งั้นพวกเขาจะใช้วิธีนี้ ในหนังรอมคอมเหรอ
เพราะมันเกิดขึ้นตลอดเวลา
คุณหึงจริงๆ ด้วย
เอาเป็นว่าผมกังวลแล้วกัน
ถ้าคุณทำอย่างที่เพิ่งทำไป
ปัญหามันก็คงหายไปแล้ว
หายไปเหรอ
เวลาผู้ชายชอบผู้หญิง พวกเขาจะเหมือนเด็กอายุเจ็ดขวบ
เด็กเจ็ดขวบไม่ชิลกับท่าทีแน่วแน่แบบนี้หรอก
อย่างนั้นเหรอที่รัก
ทำไมต้องเรียกผมแบบนั้นด้วย
โถ ที่รัก
เกิดอะไรขึ้น
เขาสารภาพรัก แล้วพี่ก็ไปซักเขาอยู่ 100 นาทีเนี่ยนะ
นานกว่านั้นหน่อย มันมีความหมายมาก
คลาสสิกสุดๆ
แทนที่จะไปทำละคร ไปทำละครคลาสสิกเลยสิ
แล้วทั้งวันก็ไม่ได้โทรหากัน ถึงจะต้องทำงานด้วยกันเนี่ยนะ
ฉันเขียนสคริปต์คนเดียว
แล้วผลของการคุยกันเป็นยังไง
- เลื่อนไปก่อน - ให้ตาย เลื่อนไปเนี่ยนะ
ไม่ยักรู้ว่าเราเลื่อนอะไรแบบนี้ได้ด้วย
แล้วก็ดันหิวเพราะคุยนานไปหน่อย ก็เลยไปกิน "คัมจาทัง"แถวนั้น
ฉันอยากไปต่อ แต่เขาเป็นพวกคลั่งรักสุขภาพ
ก็เลยเริ่มพูดเรื่องข้อดีของ หัวไชเท้าแห้งใน "คัมจาทัง"
ดีกับคนที่เป็นโรคหลอดเลือดอุดตัน
แล้วพอหายเมาก็ไปดื่มโซจูต่อ ให้ตายเถอะ ไม่รู้แล้ว
- โอดครวญเหรอ - ฉันรำคาญ
- ถ้ารำคาญแล้วยิ้มทำไม - ยัยบ้า ฉันยิ้มตอนไหน
พี่จินจู พี่น่ารักนะ แต่พี่ชอบเขาตรงไหนเหรอ
เวลาเราอยู่ด้วยกันมันสนุกดี
ฉันไม่โกรธเวลาเขาทำอะไรน่ารำคาญ
ถึงจะเนิร์ด แต่ก็น่ารัก
เขาเล่นกีตาร์เก่งด้วย
ร้องเพลงเพราะ
ทำอาหารอร่อย
แต่น แต๊น น่ากินมาก
ปลูกผักเก่งด้วยนะ
เขาไม่ฉีดน้ำหอม แต่ตัวกลับหอมอะไรไม่รู้
เราพูดภาษาเดียวกัน รำคาญเรื่องเหมือนๆ กัน
เขาเป็นคนเอาใจใส่คนอื่นอย่างไม่น่าเชื่อ และขยันทำงานอย่างที่ฉันคิด
นอนไปเขียนงานไปสิ
เขาจะแปรงฟันทุกครั้งหลังกินข้าว
ล้างมือทุกครั้งหลังเข้าห้องน้ำ
เวลาเรากินหมี่เย็น เขาชอบถามว่าจะเอา "เกี๊ยว" มั้ย
แล้วเขาก็ซดน้ำซุปจนหมดเลยด้วย
เวลาฉันกินไม่หมด เขาก็ช่วยฉันกิน
เวลาไม่เจอกัน ฉันจะเป็นห่วงเขา
สงสัยว่าเขากินข้าวรึยัง หรือดื่มอยู่รึเปล่า
เขานี่ทำให้คนอื่น เป็นห่วงเก่งจริงๆ เลย ให้ตายเถอะ
ทำไมเหตุผลเยอะจัง เสียศักดิ์ศรีหมดแล้ว
นอนไม่หลับใช่มั้ยล่ะ เป็นกันหมดล่ะ
พี่ส่งข้อความไปว่า "หลับอยู่รึเปล่า" แล้วเขาก็ตอบมาว่า "ยังไม่หลับ"
แล้วพี่ก็จะตอบไปว่า "ทำไมถึงยังไม่นอน"
เธอจะได้ข้อความ พร้อมกับคำถามในเวลาเดียวกัน
แล้วก็คิดว่าจะตอบอะไรดีนะ แต่กลับตอบไปว่า "หยิกก่อนได้บุญ"
เรื่องธรรมชาติ ไม่ต้องห่วงหรอก
สุดท้ายฉันบอกเธอไปแบบไม่กังวลอะไรเลย
ฉันน่าจะทำให้มันดูมีอารมณ์ตั้งแต่แรก
แต่กลับกลายเป็นนิ่งไปซะงั้น
ตอนนี้มันเริ่มจะซับซ้อนแล้ว
ฉันไม่เสียใจที่จะคบกับดามี โดยที่รู้ว่าเธอชอบนาย
แต่ทำไมเวลาอยู่ด้วยกัน เธอมองจอมือถือตลอดเลย
ที่บอกว่าไม่อยากให้มันกระทบงาน แปลว่าตอนนี้มันกระทบแล้ว
รู้สึกเหมือนดามีมีห้องแชตสัก 50,000 กรุ๊ป
แล้วเธอก็พูดเรื่องแฟนเก่า ที่ทิ้งเธอมา
ฉันจะทนฟังได้ยังไง
อีกอย่าง เขาเป็นรุ่นน้องฉันด้วย ชีวิตมันดีจริงๆ เลย
กับคนที่ชอบแชตบ่อยๆ
ต้องรอครึ่งวันกว่าเธอจะอ่านข้อความฉัน
ฉันเป็นฝ่ายบอกชอบก่อน แต่ไอ้คำว่า "เลื่อนไปก่อน" นี่มันยังไง
เธอชอบพูดเรื่องเพื่อนชายของเธอ
คิดว่าเธอเป็นแบบนั้นตอนอยู่กับพวกเขามั้ย
ก่อนอื่นฉันต้องพิสูจน์ว่า ความรู้สึกของเราจะไม่กระทบเรื่องงาน
นี่เป็นทางเดียวที่ฉันจะเลื่อนระยะเวลาให้เร็วขึ้น
เธอคงจะอ่านข้อความของนายในทันที
นี่ แชตไปหาดามีหน่อย
- ห้ะ - ห้ะอะไร
- นายไม่ได้ฟังฉันเหรอ - นายไม่ได้ฟังฉันเหรอ
นายควรฟังเรื่องฉัน ก่อนจะเล่าเรื่องตัวเองนะ
ฉันว่าฉันพูดก่อนนะ
แต่นายมาที่นี่ตั้งแต่ตอนไหน
ถามแบบนี้ยากแล้ว
คนเยอะกว่าที่คิดแฮะ
- อ้าว มาแล้วเหรอ - ขอโทษที่มาสาย
ฮายุนล่ะ ไม่ได้มาด้วยกันเหรอ
เลิกกันแล้วเหรอ ฉันพูดถูกมั้ย
แต่เลิกกันแล้วเธอเลยไม่มาเหรอ นายมาทำไมล่ะ
เธอมีนัดแล้ว กินแล้วหุบปากไปเหอะ
หุบปากแล้วจะกินยังไง
ปกติเวลาเลิกกับแฟน ฉันจะตื่นเต้นมาก
เพราะมันไม่ใช่จุดจบ แต่เป็นการเริ่มต้นใหม่
ฉันคงมานั่งคิดแล้วว่า จะคบกับใครต่อดี
คิดแล้วตื่นเต้นชะมัด
- นายว่างั้นมั้ย - มีแต่นายแหละที่คิดแบบนั้น
ฉันพูดอะไรผิดเหรอ
นายพูดถูก ฉันตื่นเต้นจริงๆ
เห็นมั้ย เขาชอบออก
- กังวลไปก็เท่านั้น - มาทำไมไม่รู้ กลับไป ไป๊
ฉันเพิ่งมาเองนะ
ก็ได้ งั้นรีบกินซะสิ
แจฮุน ฉันมีเรื่องตลกมาบอก
มันเป็นความลับนะ แต่ฉันจะบอกคุณ
เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันบอกนะ
ขอบคุณครับ
เรื่องอะไรเหรอ
ที่บอกแล้วก็ฟังความลับของผม
เพราะคุณเป็นดีต่างหากล่ะ
คนอื่นมองว่าผมเป็นคนเฮงซวย
ฮายุนเหรอ
คนเฮงซวยที่ใจดี
โทษทีค่ะ
ก่อนหน้านี้ผมรู้สึกแย่ แต่เพราะคุณเลย ที่ทำให้ผมหัวเราะคนเดียวกลางถนน
คงไปดื่มมาสินะ
ครับ กำลังกลับบ้าน
อย่ารู้สึกแย่เลยนะ
ถ้าถึงบ้านแล้วยังไม่หาย แชตมานะ
ฉันจะบอกความลับของวันพรุ่งนี้เลย
เหมือนผมจะรู้แล้วว่าเรื่องอะไร
ฉันจะรอนะ
งั้นต้องรีบกลับบ้านแล้ว
ดีใจที่ได้เจอกันใช่มั้ย
เธอเมา
ไม่ได้เมา ฉันปกติดี
ไม่ชอบให้ฉันมาเหรอ ให้กลับเลยมั้ย
แบบนั้นดีกว่ามั้ยล่ะ
ฉันไม่อยากกลับ
นายชอบทำตามใจตัวเองอยู่แล้วนี่
มีแฟนใหม่รึยัง
ใช่ผู้หญิงคนนั้นมั้ย ที่ทำงานนายน่ะ
ไม่ยอมพูดอะไรเลย สงสัยจะใช่
เธอมีลูกแล้วใช่มั้ย แบบนั้นโอเคเหรอ
เธอเมา กลับไปเถอะ
บอกแล้วว่าไม่ได้เมา ฉันจะนอนที่นี่
ช่างเถอะ ฉันง่วงแล้ว
ฉันขอถามความเห็นอะไรหน่อย
ฉันจะไม่บังคับ ฉะนั้นพวกเธอ อยากทำอะไรก็แล้วแต่เลย
จินจูกำลังมีปัญหาเรื่องการหาผู้ช่วยนักเขียน
เธอแนะนำว่าพวกเธอสักคน ควรไปเป็นผู้ช่วยเธอ
เดี๋ยว ไม่ใช่คำแนะนำสิ เป็นคำขอ
แต่ฉันเข้าใจถ้าพวกเธอไม่อยากไป
อยู่ที่นี่ทุกคนได้เรียนรู้งาน
จะมีชื่อเธออยู่ในเครดิตของละครดังๆ
ยิ่งไปกว่านั้น การทำงานเป็น ผู้ช่วยฉันมันตีเป็นมูลค่าไม่ได้เลย
ฉันไม่ได้จะบังคับให้ไป ถ้าไม่อยากไป
ถือว่าฉันบอกในส่วนของฉันแล้ว
พวกเธอต้องตัดสินใจกันต่อ
- ฉันไม่อยากไปค่ะ - ฉันรู้
แต่ฉันเมินเพื่อนร่วมงานที่เคยทำงานด้วยกันไม่ได้
แล้วฉันก็ไม่อยากให้ ความตั้งใจดีของคุณสูญเปล่า
ฉันเชื่อว่าต้องมีคนเสียสละค่ะ
ในฐานะที่เป็นพี่ ฉันไปเองค่ะ
ไม่ต้องฝืนใจก็ได้
คุณต้องมีพี่มียองไว้
เธอมีประสบการณ์มากที่สุด
แล้วสไตล์การเขียนก็เหมือนงานคุณ
ละครใกล้ฉายแล้ว ถ้าเธอไปตอนนี้
ฉันเชื่อว่าต้องมีปัญหาใหญ่แน่ ถ้าเธอออกไปตอนนี้
ฉันเสียสละเองค่ะ
ถ้าเป็นแบบนั้น ฉันควรเป็นฝ่ายไป เพราะฉันเป็นน้องเล็ก
นี่ ประสบการณ์เธอไม่ได้เยอะด้วยซ้ำ
เธอไปเธอก็ช่วยไม่ได้หรอก
ฉันโอเคสุด งั้นฉันไป
ไม่ต้องไปก็ได้นะ
ช่างมันเถอะ อย่ามาเถียงกันเลย
นี่ ฉันแก่สุด ทำไมถึงไม่ฟังกันบ้าง
เธอเกิดก่อนฉันแค่ไม่กี่เดือนเอง
ฉันไม่อยากให้พี่ทะเลาะกัน
- ฉันไปเอง - เงียบไปเลยนะ
เธอเด็กสุด ไม่ต้องเข้ามายุ่งเลย
ฉันรู้ดีไง ถึงได้พยายามเอาตัวเองออกไป
จะบอกว่าการมาทำงานที่นี่ เป็นเรื่องผิดพลาดเหรอ
พูดแบบนั้นต่อหน้านักเขียนจองได้ยังไง
เธอตั้งใจหยาบคายต่อหน้านักเขียนจองใช่มั้ย
คุณจองคะ ฉันแย่ที่สุดเลย งั้นให้ฉันไปนะคะ
นี่ บอกแล้วไงว่าไม่ต้องไป
ฉันจะไป
- ช่างเถอะ ให้เกมเป็นตัวตัดสินใจ! - ได้ เอาเลย
- เกมเดียวนะ - เอาสิ
เป่ายิงฉุบ
พี่คะ
ฉันชนะ
- ดีใจจังเลย! - ฉันชอบสุดๆ เลย
เราจะกินข้าวกันเมื่อไหร่
จะกินอะไร
- ฉันเพิ่งซื้อมา กินให้หมดเลยสิ - ของฉันหมดเลยเหรอ
- คงยุ่งมากสินะ - ฉันต้องไปคุยเรื่องแคสต์นักแสดง
จะไปด้วยก็ได้นะ ถ้านายยุ่ง
ไม่เป็นไร ผมโอเค
จู่ๆ ก็โอเคสินะ
ไม่ ผมโอเคแต่แรกอยู่แล้ว
ดูไม่ใช่แบบนั้น แต่ก็เอาเถอะ
ฮวานดง
เลิกกันมาสองปีแล้ว
นายควรจะทำใจลืมได้แล้วมั้ง
- ไม่เห็นด้วยเหรอ - ไม่ใช่อย่างที่คุณคิด
ฉันพูดถึงดงกี
เขาพูดเรื่องนั้นแหละ
ได้กลับมาเดตในรอบสองปี
ทำไม เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ทำไมทำท่าเหมือนมีเรื่องอะไรเลย
ผมไปก่อนดีกว่า
ที่นี่มีแต่พลังงานลบ
โอ้
นี่เป็นความลับสุดยอดเลย แต่ฉันจะบอกคุณให้
ทำไมต้องบอกความลับผมด้วย
เพราะความลับมีไว้บอกน่ะสิ
ไม่ควรจะเก็บมันเป็นความลับเหรอ
งั้นคิดซะว่ามันเป็นความลับระดับท็อปแล้วกัน
คุณพูดเรื่องอะไร
ฟังนะ
เมื่อวานฉันไปเค้นดงกีมาทุกอย่างเลย
ฉันเชี่ยวชาญเรื่องนี้
อยู่นี่เอง
ฉันได้รับบทนำเรื่องนี้
อ่านแล้วบอกทีว่าคิดยังไง
นี่ ฉันอ่านสคริปต์แล้วนะ
นัดประชุมกัน ฉันจะไปที่บริษัท
บริษัทนายหรือฉัน
เธอก็ได้
โอเค
มินจุนขอให้ฉันแวะไป
หืม ที่บ้านเขาเหรอ
ทำไมล่ะ
ไปที่บริษัทน่ะ มีเรื่องอื่นจะบอกฉันมั้ย
โอเค งั้นวันนี้...
ขอเบอร์คนรู้จักที่ ฉันพอจะไปสัมภาษณ์หน่อยสิ
จะดีมากถ้าเป็นผู้กำกับที่เธอเคยทำงานด้วย
ฉันทำงานกับผู้กำกับยาบ่อยสุดแล้ว
- แต่เธอเกลียดเขา - ไม่ ไม่เลย
ฉันด่าเขาขนาดนั้น เขาคงจะเกลียดฉันมากกว่า
งั้นเดี๋ยวโทรให้นะ
จะโทรให้เหรอ
มันเป็นความลับนะ อย่าทำโจ่งแจ้งไปสิ
ได้เลย ผมจะเนียนๆ ไว้ เพราะไหนๆ เราก็ทำงานอยู่
สวัสดีครับผู้กำกับ
มากันแล้วเหรอ
- ค่ะ - ครับ
ทำไมคุณมารอข้างล่างล่ะ
ผมมารอคุณน่ะ คิดว่าคุณน่าจะมาเร็ว
คะ ทำไมเหรอ
หืม
หมายความว่าไงครับ
ไปเถอะ
นำไปก่อนเลย
อ้อ ได้ครับ
ผมว่าผู้กำกับทำตัวเลิ่กลั่กกว่าอีกนะ
[รายชื่อนักแสดง]
ผู้กำกับที่แคสต์นักแสดงบอกว่า จะมาคุยงานด้วย
ปกติเขาไม่สายนะ
เขามาแล้วค่อยเริ่มก็ได้ค่ะ
เขาเป็นนักแสดงนะ ฉะนั้นน่าจะรู้งานอยู่
อ้อใช่ เขาเป็นไอดอลด้วย
ไอดอลยุค 90 แจฮุน
รู้จักวงไอดอลที่ชื่อโคกูรยอในยุค 90 มั้ย
อ้อ โคกูรยอ ยอน แกโซมุนจากวงโครกูรยอ
ใช่ ถูกต้อง
ชื่อวงคือโคกูรยอ รับบทเป็นยอน แกโซมุน
พอมาคิดดูแล้วก็ตลกดีนะ
คุณฮันจู เขาเหมือนฮิวจ์ แกรนต์เลย
ฮิจท์ แกรนต์เหรอ
ใช่
มาแล้ว
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
สวัสดีครับ
- ทำไมมาสายจัง - โทษทีครับ
เหมือนตรงไหนนะ
ก็แค่...
หน้าเหมือนเลยใช่มั้ย
- โคกูรยอ - ใช่
มาเริ่มกันดีกว่า
[30 ยังแจ๋ว]
สคริปต์ดีนะ
ตัวละครก็ตลกดี แต่ไม่แน่ใจว่ามันจะปังมั้ย
แต่ต้องมีคนสนใจแน่นอน
ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น นักแสดงจะต้องเด่นมากแน่ๆ
ฉันว่าเธอควรตอบตกลงนะ
แน่นอนอยู่แล้ว มินจุนไม่เคยเลือกสคริปต์ผิด
ถ้าเพราะแบบนั้น รอบนี้ช่วยทำตามที่ผมบอกด้วย
- ห้ะ - พูดกันตรงๆ เลยนะ
เธอได้เสนอให้เล่นบทนำจริงเหรอ
ถ้าอยากเล่นก็ตอบตกลงซะสิ
บอกให้พูดมาตรงๆ ไง เราไม่มีเวลามากนะครับ
ถ้าโซมินอยากเล่น ผมจะคุยกับผู้กำกับให้
จากนั้นก็จะเรียบร้อย ถ้าเขาอนุญาต
คุณก็พูดง่ายๆ เหมือนเดิม
ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ผม แต่วงการมันก็เป็นแบบนี้
หมายความว่าไง
ถ้าเป็นอีโซมิน เราไม่จำเป็นต้องตัดสินใจในทันที
ความเห็นของผู้กำกับสำคัญที่สุด
แต่เรายังมีนักแสดงให้เลือกอีกเยอะ
ผมดูหนังเรื่องล่าสุดไป เธอเล่นได้ไม่แย่นะ
แต่ผมก็เห็นด้วยว่า เราไม่ควรรีบตัดสินใจเรื่องนี้
เห็นด้วยค่ะ
ฉันรู้สึกแย่เพราะเธอ เป็นเพื่อนสมัยเรียน
แต่ถ้าเราเลือกโซมินเป็นตัวเอก
เวลาแคสต์นักแสดงสมทบก็จะยากขึ้นไปอีก
ฉันไม่มีทางเลือก นอกจากจะพูดตามความจริง
สำหรับฉัน นอกจากบทของจูยอนแล้ว
ฉันว่าเธอเหมาะจะเล่นเป็นชินเอมากกว่า
ผมเห็นด้วย ภาพลักษณ์เธอได้อยู่
เธอตัวใหญ่เกินจะเล่นเป็นเพื่อนสนิทตัวเอก
พวกเขาคงจะปฏิเสธ
ฉันจะบอกว่า อย่าปฏิเสธเลย
ยังไงพวกนั้นก็ไม่ให้เธอเล่นบทนำอยู่แล้ว ฉันมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์
เดี๋ยวจัดการให้น่า
มันถึงได้ไม่เวิร์กไง เลิกจัดการทุกอย่างแล้วทำตัวต่ำๆ ที
คิดว่าพูดแบบนั้นแล้วผมจะเจ็บใช่มั้ย
ผมไม่เจ็บหรอก ผมรอดแบบนั้นมาได้ 20 ปีแล้ว
คิดว่าอยู่ในวงการมันง่ายเหรอ
โซมิน ฟังที่ฉันพูดนะ
ฉันไปดูมาแล้วว่ามีการเสนอ บทนี้ให้ชอนอีซึล
แล้วเธอก็ชอบเล่นละครดราม่า
และตอนนี้ก็หมาะที่เธอจะได้มาเล่นแบบรอมคอม
เธอต้องตอบตกลงแน่นอน เธอคิดว่าพวกเขาจะเลือกใคร
ชอนอีซึลอยู่แล้ว
นี่ ทำไมพูดตรงจัง คุณทำร้ายความรู้สึกเธอนะ
คุณเถรตรงเกินไป
คุณเลวร้ายยิ่งกว่า
พูดต่อสิ
แต่ตัวละครที่เล่นเป็นเพื่อน ดีกว่า น่าสนใจกว่า
ทุกคนคงจะคิดแบบนั้น
แต่นักแสดงกับเอเจนซี่คิดไม่เหมือนกันสิครับ
มันมีเรื่องศักดิ์ศรีมาเอี่ยวด้วยว่า ใครจะได้เล่นบทนำ
ไม่ง่ายเลยที่จะเล่นบทสมทบ ถ้าเคยเล่นบทนำมาก่อน
แย่นะ
ผมว่ามันน่าสนใจแล้วก็เข้ากับเธอมากกว่า
อีกอย่างผู้กำกับซนเป็นคนกำกับด้วย
แน่นอนว่าผู้กำกับซนเคยทำละคร แบบเดิมๆ มาเยอะมาก
แต่เขาไม่เคยพลาดเรื่องตัวละครฮาๆ
มีการสร้างตัวละครขึ้นมาอย่างดี แล้วเธอก็จะเล่นมันออกมาได้ดี
แค่เป็นตัวเธอเอง ไม่ต้องแสดงด้วยซ้ำ
บทนี้มันบ้านะ
เธอก็บ้า บ้ามากด้วย
- จริงเหรอ - จริง เชื่อสิ
จริง จริงๆ ด้วย
- ให้ตาย - ทำไมทำกับผมแบบนี้ล่ะ
ถ้าคุณตกลงเล่นบทนั้น พวกเขาไม่ปฏิเสธหรอก
แต่ถ้ามีอะไรผิดพลาด หลังจากนี้คุณจะไปเล่นบทนำไม่ได้
ในวงการนี้ ถ้าตกลงไปแล้ว จะกลับขึ้นมาไม่ได้หรอก
โซมิน ฉันขอโทษนะ
แต่ฝีมือเธอตกไปนิด
และฉันเชื่อว่าละครเรื่องนี้ จะทำให้เธอกลับมาดังอีก
อย่าเล่นบทนำเลยนะ
ไปเล่นละครดีๆ บทดีๆ ดีกว่า
เชื่อฉันสักครั้ง
โธ่เอ๊ย วงการนี้มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น
เลิกพูดเรื่องวงการนี่ ก่อนที่ผมจะโยนคุณออกไปข้างนอก
ทำตามที่ผมขอ
นี่ ผมเป็นซีอีโอนะ
งั้นมาขยันทำงานอะไรที่นี่ กลับไปทำที่บริษัทตัวเองไป
ไปเถอะ
ทำตามที่มินจุนบอก
แต่รออีกสองสามวันค่อยบอกพวกเขานะ ไม่งั้นฉันจะเสียหน้า
ไม่ว่าจะทำอะไร ฉันก็ไม่รู้สึกเหงาหรอก
ฉันสู้กับความเหงาในวงการนี้มา 20 ปีแล้ว
- ซอนฮี เอาสไปรท์เย็นๆ มาให้หน่อย - ฉันยุ่งอยู่ค่ะ
งั้นพักฝั่งอีโซมินไว้ก่อน แล้วรอคำตอบของชอนอีซึลนะ
ภายในอาทิตย์นี้ผมจะติดต่อนักแสดงคนอื่นๆ แล้วบอกคุณอีกทีนะ
ได้ครับ
โอเค งั้นผมกลับก่อนนะ
- ให้ตาย - ดีมากทุกคน
- ขอบคุณที่ทุ่มเทค่ะ - ขอบคุณค่ะ
หวัดดีครับ
เราเบรกกันก่อน แล้วเดี๋ยวมา คุยเรื่องสคริปต์ต่อดีมั้ยคะ
- โอเค - ดื่มน้ำกันด้วยนะทุกคน
เหรอ
งั้นผมจะไปซื้อขนม
ไปด้วยสิ ฉันก็หิว
ผมไม่หิว
เราไม่มีเวลาแล้ว งั้นเริ่มคุยกันเลยก็ได้
จริง
โอเค มาเริ่มกันเลย
เริ่มตรงไหนดีคะ
เรื่องความรัก เราเลื่อนมันออกไปก่อนได้มั้ยนะ
สถานการณ์นี้เหมือนในหนังที่ฉันเคยดู
แต่ไม่ได้มีปัญหาใหญ่อะไร
แต่ฉันกลับรู้สึกว่าทั้งงาน และความรู้สึกของเรา...
ไม่ได้ถูกละเลยทั้งคู่
ฉันไม่ได้รู้สึกแย่
เมื่อเราสบตากันด้วยความรัก
เราก็จะรีบเบือนหน้าหนี
เราใจเย็นและรอบคอบ มากกว่าตอนที่ออกเดตกัน
และเมื่อไหร่ก็ตามที่ฉันเห็นมัน
ฉันก็คิดได้ว่าเราระวังตัวกันมากแค่ไหน
อีกครั้งที่เราคุยกันผ่านความเงียบ
เรารู้สึกตัวกันอยู่ตลอดเวลา
แม้แต่ความรักก็สามารถยืดเวลาออกไปได้
นายนี่มันคุณสมบัติเพียบพร้อมดีจริงๆ
ทั้งหล่อ ฉลาด แล้วก็มีอนาคต
อีกอย่างนายยังหนุ่มยังแน่น
นายอยู่ในวัยที่คิดผิดว่า ความปรารถนาลึกๆ ของนาย...
ทำให้ผู้หญิงมาสนใจได้ ด้วยการเข้าหาแบบธรรมดาๆ
แต่เวลาทำงานในบริษัท ความคิดแบบนี้มันทำให้เกิดปัญหาได้
เรามีหน้าที่ป้องกันไม่ให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้น
อย่าได้...
ให้ดามีมาโดนตัวเป็นอันขาด
เลี่ยงได้ก็ดี
ได้ยินที่พูดมั้ย
ผมนี่มันขี้แพ้จริงๆ
จู่ๆ ก็พูดอะไรขึ้นมา
อะไร ทำไมดูเศร้าขนาดนี้
คุณดงกี...
ปัญหาความรักที่คุณเจออยู่ตอนนี้
คุณแก้ไขมันได้นะ
แต่จำไว้ว่า เราไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนอีกฝ่าย
มันจะเป็นไปได้ก็ต่อเมื่อเราเปลี่ยนตัวเองก่อน
ถ้ามันสายเกินไป
ก็จะเหลือแต่ความเสียใจ
คุณจะไม่มีโอกาสครั้งที่สอง
ที่สำคัญที่สุดคือต้องรู้ตัวให้ไว
ถูกแล้ว ต้องรีบแก้ปัญหา
ที่สำคัญที่สุดคือต้องรู้ตัวให้ไว
ฉันจะไปต่อว่าเธอ
เวลาเราเจอกันทีไร
คุณมองจอมือถือมากกว่าหน้าผมอีก
เป็นห่วงท่าทางฉันเหรอ ซึ้งใจนะเนี่ย
พอดูรายชื่อเพื่อนคุณ ทำไมคุณมีเพื่อนผู้ชายเยอะขนาดนี้
คุยกับคนนู้นคนนี้ ไม่เห็นต้องบอกผมเลย
เหมือนกันกับฮวานดง
ไม่ว่าจะสนิทกันแค่ไหน เขาก็ไม่ได้เป็นแค่เพื่อน เขาเป็นผู้ชายคนนึง
ทำไมคุณโดนตัวคนอื่นง่ายจัง
ฉันอยู่ในวัยที่มีเพื่อนผู้ชายมาก
คุณจะชอบมั้ยถ้าผมบอกว่า "ผมอยู่ในวัยที่ มีเพื่อนผู้หญิงมาก"
ไม่เห็นแย่ตรงไหนเลย
ทำไมล่ะ คุณจะทำอะไรแปลกๆ กับผู้หญิงพวกนั้นเหรอ
- อะไรแปลกๆ - ถูๆ ไถๆ
ถูๆ ... ไม่
จริงสิ
แต่คุณไม่ได้อยู่ในวัยที่จะมาชอบสาวๆ
อยากเป็นผู้ชายน่าขยะแขยงเหรอ
- มันเป็นงั้นเหรอ - ใช่ ฉันทนไม่ได้
- งั้นผมจะไม่ทำ - โอเค
คุณก็ไม่ใช่วัยที่จะมาชอบหนุ่มๆ แล้ว
น่าขยะแขยง ผมไม่ทนหรอกนะ
งั้นเราจะมาคบกันทำไม เลิกกันดีกว่า
- ไม่ เราไม่ควรเลิกกัน - เกลียดฉันมากไม่ใช่เหรอ
ไม่ ผมแค่พูดเฉยๆ
- ขอโทษสิ - ผมขอโทษ
- ก็ได้ ฉันให้อภัย - ขอบคุณครับ
ไปสิคะ
- บอกแล้วว่าเป็นแบบนี้ตอนทำงาน - ได้
ที่คุณพูดก็ถูกแล้ว
ขอบคุณมากนะ ผมไปล่ะ ทำดีมาก
ค่อยยังชั่วหน่อย นึกว่าจะแย่กว่านี้
แก้ปัญหาเรียบร้อย
ไม่ต้องพยายามเข้าใจมัน
แค่ยอมรับมันไป โดยไม่ต้องเข้าใจเธอก็ได้
ทุกอย่างเรียบร้อยดี อย่าได้เอ่ยให้เธอได้ยินเชียว
แล้วก็จะไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ดีจริงๆ ที่รู้ตัวเร็ว
ที่จริง...
ฉันก็ชอบเลือกกินเหมือนกัน
เธอเป็นคนชวนเองแท้ๆ
นี่ฉันเอง
ทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่มั้ย
ฉันก็เขียนเยอะเท่าที่เขียนได้ ทำไมเหรอ
ไม่มีอะไร
คืนนี้ว่างมั้ย
ว่าง ว่าแต่มีอะไรเหรอ
เปล่า ไม่มีอะไร
ถ้าเธอโอเค
ฉันว่าจะชวนไปกินข้าว
มีเรื่องจะบอกเธอด้วย
- ถ้างั้นก็ได้ - โอเค ขอบคุณนะ
เดี๋ยวส่งโลร้านไปให้นะ
ได้ โอเค
มีอะไรเหรอ เขาว่าไง
อยากกินข้าวด้วยกันน่ะ
ตายๆๆ อะไรกันเนี่ย
ไม่มีอะไร
ฉันไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขา นอกจากเรื่องงานแล้ว
เป็นไปได้เหรอ
เป็นไปได้สิ
เวลาทำงานหนักๆ เธอจะไม่คิดอะไรมากหรอก
เรื่องที่เคยเป็นไปไม่ได้ ก็กลายเป็นเรื่องตรงกันข้าม
ฉันชอบตัวเองในตอนนี้
อืม ฉันก็อยากเป็นแบบพี่เหมือนกัน
นี่คือวิธีการเป็นคนเขียนบทละคร ตอนอายุ 30
อายุ 26 ก็เป็นตำรวจได้เหมือนกันนะ
- กดดันกันเหรอ - ใช่
อย่าทำงั้นสิ
พี่ไม่ควรทำงั้นกับคนที่กำลังจะไปสอบ มันยากนะ
ไม่หรอก
คิดถึงหัวอกพ่อแม่ตอนจ่ายค่าเรียน และกำลังใจให้เราสิ
เธอจะรับมันมาโดยไม่รู้สึกกดดันเลยเหรอ
รู้สึกบ้างก็ดีนะ
พี่ไม่ได้เป็นคนจ่ายสักหน่อย
ฉันถึงได้พูดไง อยากให้แม่เป็นคนพูดเหรอ
โธ่เอ๊ย
เธอกับจองฮวานยังโอเคกันอยู่ใช่มั้ย
ไม่รู้สิ เขาน่ารำคาญ
- ทำไมล่ะ - เขาเอาแต่เดิน
เขาชอบเดิน ก็เลยเอาแต่เดิน
ในแต่ละวันเหมือนการเดินข้ามประเทศ
คงเพราะเขาไม่มีเงินละมั้ง
- จริงเหรอ - จริง
นักเรียนเตรียมสอบที่ไม่มีเงิน ก็ยืนกินข้าวกันทั้งนั้นล่ะ
เธอก็ยังทำแบบนั้น
ต้องใช้ชีวิตจนๆ ไปถึงเมื่อไหร่
เธอจะจนอยู่เสมอ
หืม
ตอนนี้เธอจนเพราะเรียนอยู่
ถ้าโชคดีสอบผ่าน แล้วได้เป็นข้าราชการพลเรือน
เธอก็จะได้เงินเดือนที่แน่นอน
แล้วพอแต่งงานแล้วต้องซื้อบ้าน
นั่นบ้านเธอเหรอ ก็เปล่า ของธนาคาร
แปลว่าก็ยังจนอยู่ดี
แต่ก็ยังต้องทำงานหนัก เพื่อจ่ายค่าบ้านอีก 20 ปี
แต่เธอดันมีลูก แล้วลูกก็ต้องไปเรียน
ฉะนั้นเธอก็จะยังจน
ต้องทำงานหนักเพื่อจ่ายค่าเรียนของลูก
พอเธอเกษียณ เธอก็จะยังไม่รวย
แปลว่าเราต้องจนกันไปตลอดชีวิต
ยังไงก็ นี่ถือเป็นเรื่องราวของความสำเร็จ
อยากฟังเรื่องจริงๆ ที่เกิดขึ้นมั้ยล่ะ
ช่างเถอะ
กินให้อร่อยนะ
น่ารักจัง เธอคิดว่าไง
- น่ารักดี - ลองดู
ดีจังที่พี่มีเงินใช้แล้ว
ไม่ทำงานแล้วย้ายไปอยู่ด้วยได้มั้ย
มั่นใจเหรอว่าทนฉันได้
ไม่ ไม่มั่นใจ
ตั้งใจเรียนดีกว่า
- น่ารักจัง - สวยดี
จองฮวานใส่ไซซ์อะไร
275 มม. ทำไมเหรอ
ช่างเถอะ พี่ไม่ต้องซื้อให้เขาหรอก
จะซื้อให้ก็รับไปเถอะ
เธอควรตั้งใจเดินไปเรียนด้วยกันกับเขานะ
เศร้านะ
ฉันเกลียดความจน
ถ้ามันยากนักก็เลิกกันสักพักสิ
ห้ะ
เลื่อนออกไปก่อน ไหนๆ ตอนนี้ก็จนแล้ว
มันเลื่อนออกไปได้เหรอ
ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้หรอก
พี่ชิลจัง
ไม่ต้องมาหลอกกันเลย พี่แก่แล้วไง
เรายังเหลือเวลาอีกกี่ปี
อย่างมากก็ 70 ปี
ไม่หรอก
ฉันต้องไปแล้ว
อย่างน้อยก็ไปจุ๊บเขาสักที
ห้ะ ไปไหน
ฉันจะไปจุ๊บจองฮวาน
บ๊ายบาย
แค่จูบก็พอนะ
จุ๊บอย่างเดียวพอ
ให้ตายสิ นายขาแข็งแรงชะมัด
พี่เธอไม่เห็นต้องซื้อให้ฉันเลย
อย่างน้อยก็รักกันไปก่อนนะ
หืม
เป็นอะไรเหรอ
ไปเถอะ ไปเดินกัน
- ไปไหน - แค่เดินน่ะ
- จับมือกันนะ - อืม
ดีจังเลย
วันนี้ฉันไม่ต้องกลับไป
- มีเงินนอนโมเต็ลมั้ย - ไม่มีหรอก
- งั้นเดินไปเนอะ - โอเค
เจ้าฝุ่นจิ๋วนี่
เดี๋ยวฉันซื้อหน้ากากให้
ขอบคุณนะ ฉันรักนาย
ฉันก็รักเธอ
เกิดอะไรขึ้นระหว่างคุณกับแม่
ไม่นะคะ
ไม่มีอะไร
เราเคยยากจนมาก่อน
แต่ไม่ได้มีปัญหาอะไร
เรามีความสุขดี
ทำไมฉันถึงเป็นแบบนี้
อาจจะเป็นเพราะ
แม่คุณไม่ได้อยู่ข้างๆ ตอนที่คุณเจอช่วงเวลาที่ยากลำบาก
เวลาคุณอยากพึ่งพาใคร
คุณก็กังวลว่าแม่คุณกำลังเจอ เรื่องยากๆ อยู่เหมือนกัน
และเพราะคุณรักเธอมาก ก็เลยไม่ได้ขอให้แม่ช่วย
ไม่สำคัญว่าเหตุผลคืออะไร
น้ำตาที่คุณเก็บไว้ในใจ ทำให้คุณป่วย
และน้ำตาที่คุณเสียไป
ก็ได้ระเหยและหายไปจากโลกนี้แล้ว
ตอนนี้คุณปล่อยให้มันไหลออกมาตามธรรมชาติ
คุณปล่อยเรื่องที่จำเป็นต้องปล่อยไป
ไม่มีอะไรเลยค่ะ
ย้ายข้อมูลเหรอ
พอย้ายแล้วก็ต้องเรียงตามลำดับไว้
โอเค
คุณจะกินอะไรมั้ย
ไม่ ไม่เป็นไร
พักผ่อนเถอะ ผมคงอีกสักพัก
โอเค ขอบคุณ
โอ้ เอเจนซี่โซมินโทรมาบอกว่า ผู้กำกับยาโอเคกับที่สัมภาษณ์ไป
ผมก็เลยติดต่อเขา
แต่เห็นบอกว่ายุ่ง แล้วก็จะแวะมาตอนดึก
เหรอคะ
งั้นเดี๋ยวเราค่อยไป
เตรียมคำถามไว้ล่วงหน้าเลยนะ
แต่วันนี้วันเกิดเลอาน่ะ
ฉันรู้
เดี๋ยวฉันทำเองก็ได้
ขอบคุณมาก
ยังไม่เสร็จอีกเหรอ
หลับสบายมั้ย
ไม่เลย
ตัวฉันรู้สึกแปลกๆ
ทำไมล่ะ เจ็บตรงไหนเหรอ
ฉันจะเป็นไข้เหรอ
เหมือนขยับไม่ได้
นอนพักอีกหน่อยเดี๋ยวก็ดีขึ้น
- ช่วยพยุงฉันหน่อยสิ - นอนไปเถอะ
มาช่วยฉันหน่อย
สั่งผมเหรอ
- คุณเป็นอะไรของคุณ - ทำไมต้องน่ารำคาญด้วย
ฉันไม่ได้ทำตัวน่ารำคาญ ฉันแค่ถามคุณ...
บอกให้นอนไปไง
ทำไม
จะไปไหน
มีเรื่องสนุกๆ เกิดขึ้นแล้วสิ คุณก็เลยไม่ต้องการผมแล้ว
คุณจะพูดอะไร
ทำไมจะไม่ต้องการคุณล่ะ
- ไม่คิดถึงผมแล้วเหรอ - ฉันคิดถึงคุณ
ผมว่าไม่จริง
ฉันคิดถึงคุณทุกวัน
งั้นก็ควรเจอกันต่อไปสิ ทำไมถึงบอกว่าผมไม่มีอยู่จริง
- เพราะคุณไม่มีอยู่จริง - ผมอยู่ตรงนี้
- ที่ไหนเหรอ - คุณไม่อยากอยู่กับผม
- ฉันอยากอยู่กับคุณ - งั้นคุณก็ตายตามมาสิ
คุณอยากให้ฉันจำคุณที่ตรงนี้
ให้ตาย แล้วคุณเชื่องั้นเหรอ
ฮงแด...
ตายไปเลย
ใช่มั้ย
ตาย
ตาย!
อึนจอง
โอเครึเปล่า
หืม
โอเค
ถ้าไม่ไหว กลับไปพักที่บ้านนะ
ไม่เป็นไร ฉันไหว
มีนัดสัมภาษณ์กี่โมงนะ
- คุณยังมีเวลา - โอเค
- โธ่เอ๊ย - ให้ตาย
เฮ้ย
ยัยป้า
ขอโทษสิ ขอโทษก่อน ไม่งั้นฉันเอาเธอตายแน่
- ขอโทษมา ไม่งั้นเธอตายแน่! - ฉันขอโทษ
ว่าแล้ว ชอบชนแล้วหนี
เธอตายแน่ โธ่เว้ย
นี่ ขอโทษแบบนั้นได้ยังไง
ขอโทษ...
นี่ ทำให้เธอดูดิ
"คุณคะ ฉันขอโทษจริงๆ"
- ต้องจริงใจแบบนี้ - "ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ"
ต้องขอโทษแบบนี้
เห็นใช่มั้ย ยืนให้มันดีๆ
เร็วสิ ขอโทษเร็ว
- ปล่อยฉันนะ หลบไป - ว่าแล้วเชียว
ว่าแล้วว่าต้องไม่ฟัง
โลกมันเป็นงี้แหละ เธอถึงได้โดนตบ
เข้าใจมั้ย
แกขวางทางฉันนะ ไอ้ห่านี่
แกคิดว่าตัวเองเป็นใคร
อะไรๆ
ไอ้พวกนรกแตกแบบแก...
ต้องโดนอัดแบบนี้
- ป่วนดีนัก! - ไอ้ห่าเอ๊ย
อยากตายใช่มั้ย ทำไมต้องทำตามกันด้วย
ไปเลยไป ไป
เข้ากำแพงไป เร็ว
หลบอยู่ข้างกำแพงไป ไม่ต้องมาขวางถนน
หันไปเร็วๆ เลย
อย่าขวางทาง
ผมช่วยผู้หญิงคนนั้นไว้
ผมช่วยเธอ
เป็นอะไร นายทำฉันกังวลแล้วนะ
ก่อนอื่นตั้งสติก่อนนะ
ทำเหมือนเธอเคยมาที่นี่แล้ว
ไม่ต้องหันไปมองรอบๆ
โทษที
ฉันมีเงินนะ ไม่ต้องห่วง
ผมจะเปิดไวน์ที่คุณสั่งไว้เลยนะครับ
ได้
อยากชิมก่อนมั้ยครับ
ไม่เป็นไรครับ รินให้เราเลย
อ้อ
- ผมจะไปเตรียมอาหาร - เชิญๆ
อยากมาเจอกันในร้านแบบนี้จริงๆ เหรอ
เฮ้ย แกตายแน่
นี่สถานีตำรวจ ตำรวจนะ
นักเลงแบบแกต้องโดนลงโทษ
ชอบข้าวในคุกมั้ย
เพราะแกน่ะต้องกินข้าวคุก ไอ้อันธพาล
ไม่คุ้มแลกหมัดด้วยซ้ำ
คุณตำรวจ ขอโทษนะ ทำไมเราถึงโดนใส่กุญแจมือล่ะ
เงียบ
เราโดนเขาซ้อมนะ
ดูสิ เขาไม่มีแผลเลย
ค่อยยังชั่วหน่อย
คุณตำรวจ เราเป็นเหยื่อนะ
เราเช็กกล้องวงจรปิดแล้ว ได้คำให้การของพยานด้วย
ผมไม่ได้พูดอะไรเลย ผมเป็นเหยื่อนะ
ให้ตาย เขาผลักแล้วก็ทำร้ายผู้หญิงได้ไง
หมายความว่าไง ที่ว่าทำร้าย
เขากระชากคอเสื้อเธอ ผลักเธอล้ม
ไอ้เฮงซวยอีกตัวก็มัวแต่ถ่ายรูป
- ดูสิ ! - แล้วแผลผมล่ะ
ผมโดนอัดเละเลยนะ
ดีนะที่จับได้
นี่ จะปล่อยพวกมันไปเหรอ เป็นงั้นได้ไงอะ
เงียบเลย
ทำไมไม่พูดอะไรเลย เป็นใบ้อ่อ
แล้วแกถ่ายรูปทำไม แกควรจะหยุดฉันสิ
จะไม่เงียบใช่มั้ย กล้าดียังไง ที่สถานีตำรวจนะ
ทำแบบนี้ได้เหรอ ผมว่าไม่ถูกนะ
ขอโทษครับ
ขอบคุณนะคะผู้กำกับ
รู้จักผมเหรอ
ฉันเป็นผู้กำกับที่ถ่ายสารคดี ของอีโซมิน
วันนี้เรามีนัดคุยงานกัน
ยัยคนปากไม่ดี
กล้าพูดนะคุณ
ให้ตาย ผมไม่น่าช่วยคุณเลย
ขอโทษค่ะ แล้วเรื่องสัมภาษณ์
จะตามมาก็ได้นะ
ฉันเพิ่งได้กินป็อปสิเคิล
แล้วก็นึกถึงเธอ
"ที่จริง...
เธอชอบเลือกกิน"
"คือ..."
"ที่จริงแล้วฉันก็ชอบเลือกกินเหมือนกัน"
ทำไมเธอถึงคิดว่า...
เราถึงกินสิ่งที่เราไม่ชอบด้วยล่ะ
เราไม่ได้กินเพราะรสชาติ เราแค่ดื่มด่ำไปกับอารมณ์
แล้วฉันก็กลับมาคิดดูอีก
ฉันไม่เคย...
พาเธอมากินร้านแบบนี้เลย
ตอนนั้นไม่มีปัญญา
มันทำฉันรู้สึกแย่มาก
เดี๋ยว ฉันไม่ได้โทรหาเพราะรู้สึกแย่นะ
ตอนนี้
นายมีเหตุผลที่บอกว่าเราควรทำ สิ่งที่เราไม่ได้ทำกันมาก่อนมั้ย
เรากินตามอารมณ์กันมาก่อน
แต่ในเมื่อเราไม่ได้รู้สึกแบบนั้นแล้ว
บรรยากาศ...
มากินกันสักครั้งเพราะบรรยากาศแล้วกัน
ครั้งเดียว
ฉันอยากมากับเธอสักครั้ง
เมนูจานใหญ่ๆ แต่มีอาหารชิ้นเล็กนิดเดียว
แล้วก็ต้องรอนานมากกว่าจานต่อไปจะมา
จานหลักจะมาก็ต่อเมื่อกินอิ่มแล้ว
พอคิดว่ากินครบแล้ว ของหวานก็ตามมา
รสชาติที่เราก็ไม่คุ้นเคย
แต่มันแพงมาก
ฉันเข้าใจว่านายรู้สึกยังไง
แต่ฮวานดง...
ฉันเสียใจ
ห้ะ
ถ้าเป็นเพราะเหตุผลพวกนั้น
ฉันคงกินมื้อนี้กับนายไม่ได้ ขอโทษด้วยนะ
เราเคยรักกัน
แต่เราไม่ต้องเสียใจ...
ที่ไม่ได้เลี้ยงมื้ออาหารแพงๆ ให้กันก็ได้
ฉันก็เลี้ยงอาหารมื้อนี้นายไม่ไหวเหมือนกัน
แน่นอนว่าฉันเกลียดนาย เคยด่านาย
ฉันทำแบบนั้นจนกระทั่งไม่นานมานี้
สุดท้ายฉันก็รู้สึกว่ามันน่าเศร้า และเสียใจที่ทำลงไป
แต่มันไม่เหมือนเคยแล้ว
อาจจะเพราะฉันรอคอย สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นอยู่
แทนที่จะมองกลับไป และเสียใจกับอดีต
ตอนนั้น
เราทำสิ่งที่ดีที่สุดให้กันแล้ว
ปล่อยให้อดีตเป็นอดีตเถอะนะ
ปล่อยให้มันเป็นไปตามนั้น
แค่...
ครั้งนี้ ครั้งสุดท้ายนะ
มื้อเดียว
ฉันขอโทษนะ
ตอนนี้...
มีคนที่ฉันอยากไปกินข้าวด้วยแล้ว
และฉันคิดว่าเขาก็รู้สึกแบบเดียวกันด้วย
เขาคงจะเสียใจ ถ้ารู้ว่าฉันมานั่งอยู่กับนายแบบนี้
ฉันเชื่อว่าการนึกถึงคนที่ฉันชอบในตอนนี้
มันก็เหมือนกับว่า ฉันคิดถึงนายเหมือนกัน
โอเค
เธอเจ๋งดีนะ
ก็จริง
ฉันกลับล่ะ
อืม
ถูกของเธอ
เธอโคตรเจ๋งเลย
จงมีความสุขซะ
นี่อะไรเนี่ย
อร่อยแฮะ
คุณทำอะไรอยู่
เพิ่งเลิกงานน่ะ
- ผมเดินอยู่ - ว้าว
ฉันก็เดินอยู่แถวยออีโด
ห้ะ
ผมก็อยู่ยออีโด
ฉันกำลังไปสวนยออีโด
ให้ผมไปหามั้ย
คุณควรมามั้ยล่ะ
งั้นผมจะเดินไป
ไปบังเอิญเจอกันที่สวนแล้วกันนะ
ไม่ต้องบอกว่าต้องไปเจอตรงไหน
ถ้าต้องทำแบบนั้น
ผมก็จะทำ
- เดี๋ยวเจอกันนะ - เดี๋ยว อย่าเพิ่ง...
อย่าเพิ่งวางสิ
ทำไมต้องคุยไปด้วยล่ะ
อืม
มีอะไรเหรอ
ฉันอยากคุยกับคุณ
ก็ได้ สบายมาก
ผู้กำกับ
หืม
ความรักคืออะไรเหรอ
อยู่ดีๆ ก็ถามเหรอ
ไม่มีความหมายตายตัวหรอก
แต่สำหรับผม...
ตรงนี้...
ในใจผม
เอาแต่คิดถึงคนคนนั้น
ความรู้สึกเหมือนใจเราเต้นรัวจนอกจะแตก
มีคนตายเพราะแบบนั้นจริงๆ นะ
ลองดูสิ
อกแตกน่ะนะ
ใช่ อกแตกตาย
ผมจะพยายามให้ดีที่สุด
แล้วการคบกันมันมีความหมายยังไงเหรอ
แชร์ความรู้สึกกัน
ไม่ให้ใจคนอื่น
พยายามให้ดีที่สุด ใจเราจะได้ไม่โอนเอน
แล้วก็มีอำนาจมากพอที่จะ...
เรียกร้องมันจากอีกฝ่าย
ในเวลาแบบนี้
คุณดูเท่ดีนะที่ตอบง่ายๆ แบบนั้น
มันเป็นสิ่งที่ดีที่สุดในโลกเลย
ไม่ต้องยื้อมันออกไปหรอกนะคะ
ได้ เอาแบบนั้นเลย
มันเป็นสิ่งที่ดีที่สุดในโลกเลย
มารักกัน
ได้
มารักกัน
แต่
เลื่อนสัมพันธ์ทางกายออกไปก่อนนะ
จนกว่างานเราจะเสร็จ
พยายามไม่จูบกันจนถึงตอนนั้น
ได้
ฉันโกหก
[ดราม่าจ๋า มาหาหน่อย]
ฉันอยากทำอะไรหวานๆ ตอนไม่ได้ทำงานบ้าง
เกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้น
ถ้ายังกินต่อ ได้ปล่อยตดแน่
แบบนี้เลย
ทำไมออกมาจากตรงนั้นล่ะ
ไม่มีกลิ่นด้วยซ้ำ เป็นไปไม่ได้ ทำไมมันเปิดเองล่ะ
เชิญเขามาบ้านเราสิ แม่น่าจะเลี้ยงข้าวเขานะ
เราดูเป็นไงบ้าง
เหมือนคนทำความผิดกับเหยื่อ
ถ้าเธอตกลงในทันที โดยที่ฉันไม่ได้เป็นนางเอก
พวกเขาจะคิดยังไง
ให้ตายสิ ผมเหงาชะมัดเลย
- อ้าว นักเขียนจอง - อ้าว คุณโซ!
คุณอยู่คนเดียวเหรอ
ทำไมไม่แก่เลยนะ คุณเหมือนกระต่ายเลย
ไม่เคยมีกระต่ายแบบนี้
เป็นกวางหรือกระต่าย
เป็นบ้าเหรอ
คุยเรื่องโซมินเถอะค่ะ
- เธอซื่อตรง - แค่นั้นเหรอ
ถ้าเขาไม่ด่าก็คงตอบตกลง หรือปฏิเสธแบบคิดมาแล้ว
เขาชอบกินชาเมล็ดขี้เหล็ก
เรื่องคุณเป็นยังไง
รู้มั้ยทำไมผมถึงดื่มชาเมล็ดขี้เหล็ก
ชีวิตดาร์กๆ ที่ยังมีรสชาติไม่รู้ลืมงั้นเหรอ
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย